Όταν ένας ευθύς σωλήνας φθείρεται, ο λόγος είναι συνήθως αρκετά εύκολος να κατανοηθεί.
Μια ενότητα μετάβασης είναι διαφορετική.
Η διάμετρος του σωλήνα αλλάζει, η ροή αλλάζει και σε ορισμένες περιπτώσεις το υλικό αλλάζει κατεύθυνση ταυτόχρονα. Λόγω αυτού, η φθορά σπάνια κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλη την εσωτερική επιφάνεια.
Σε πραγματικά έργα, η πρώτη κατεστραμμένη περιοχή είναι συχνά μόνο ένα μικρό μέρος της μετάβασης.
Αυτή η μικρή περιοχή είναι αυτό που αξίζει τη μεγαλύτερη προσοχή.
Ένα σχέδιο μπορεί να μας πει τη διάμετρο εισόδου, τη διάμετρο εξόδου και το συνολικό σχήμα.
Δεν μπορεί πάντα να μας πει πού χτυπά πραγματικά το υλικό τον σωλήνα.
Για τη μεταφορά λειαντικών σκόνης, η κίνηση των σωματιδίων εξαρτάται από διάφορα πράγματα: ταχύτητα μεταφοράς, μέγεθος σωματιδίων, πυκνότητα υλικού, κατεύθυνση ροής και τη γεωμετρία πριν και μετά τη μετάβαση.
Δύο τμήματα μετάβασης με παρόμοιες διαστάσεις μπορεί επομένως να παρουσιάσουν πολύ διαφορετικά μοτίβα φθοράς κατά τη χρήση.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, κατά την αναθεώρηση ενός φθαρμένου εξαρτήματος, οι φωτογραφίες από το εργοτάξιο μπορούν μερικές φορές να είναι εξίσου χρήσιμες με το σχέδιο.
Εάν η μία πλευρά έχει ήδη φθαρεί εντελώς ενώ η απέναντι πλευρά εξακολουθεί να φαίνεται καλή, αυτό μας λέει πολύ περισσότερα για την πραγματική ροή.
Για έναν ευθύ κυλινδρικό σωλήνα, η διάταξη των κεραμικών είναι σχετικά τακτική.
Μια μεγάλη μετάβαση δεν μας δίνει αυτή την ευκολία.
Η περιφέρεια αλλάζει συνεχώς, οπότε η διάταξη των κεραμικών πρέπει να αλλάζει μαζί της.
Σε αυτόν τον τύπο εξαρτήματος, τα κεραμικά πλακίδια αλουμίνας είναι συνήθως πιο πρακτικά από την προσπάθεια χρήσης ενός σταθερού κεραμικού σχήματος σε ολόκληρο το τμήμα.
Τα πλακίδια μπορούν να ακολουθήσουν το προφίλ του χάλυβα, αλλά η εγκατάσταση εξακολουθεί να χρειάζεται έλεγχο.
Εάν η διάταξη των πλακιδίων δεν γίνει σωστά, η εσωτερική επιφάνεια μπορεί να καταλήξει με περιττά σκαλοπάτια, φαρδιές αρμούς ή εκτεθειμένο χάλυβα γύρω από δύσκολες περιοχές.
Αυτές οι μικρές λεπτομέρειες μπορούν να γίνουν το επόμενο σημείο φθοράς.
Οι πελάτες συχνά ρωτούν πρώτα για το πάχος του κεραμικού.
Αυτό είναι κατανοητό, αλλά το πάχος από μόνο του δεν μας λέει αν η λύση είναι κατάλληλη.
Μια παχύτερη επένδυση μειώνει την τελική εσωτερική διάμετρο.
Σε μια μεγάλη μετάβαση, αυτό μπορεί επίσης να αλλάξει την περιοχή ροής και τον τρόπο με τον οποίο το υλικό εισέρχεται στην επόμενη ενότητα σωλήνα.
Έτσι, πριν επιλέξετε το πάχος της επένδυσης, αξίζει να επιβεβαιώσετε την απαιτούμενη τελική εσωτερική διάμετρο και την πραγματική κατάσταση φθοράς.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η καλύτερη λύση δεν είναι απλώς «χρησιμοποιήστε παχύτερο κεραμικό παντού».
Μπορεί να είναι πιο χρήσιμο να δώσετε επιπλέον προσοχή στην περιοχή όπου συγκεντρώνεται η πρόσκρουση.
Για μια μη τυποποιημένη μετάβαση, κανονικά θα ήθελα να επιβεβαιώσω μερικά πράγματα πριν οριστικοποιηθεί η διάταξη της επένδυσης:
Αυτές οι λεπτομέρειες μας βοηθούν να κατανοήσουμε εάν η διάταξη των κεραμικών ταιριάζει με την πραγματική συνθήκη λειτουργίας.
Για τμήματα μετάβασης μεγάλης διαμέτρου, η επένδυση πρέπει να ακολουθεί την πραγματική ροή, όχι μόνο το σχήμα του χάλυβα.
Αυτό είναι συνήθως εκεί που ξεκινά ένας καλός σχεδιασμός προστασίας από φθορά.